Lifestyle

Oorzaken van weinig dopamine

Dopamine komt vrij als behoeften vervuld zijn en als zich een gunstige gelegenheid voordoet. Dopamine heeft een belangrijke rol gespeeld in het overleven van onze voorouders, doordat het hen in staat stelde een kans te benutten door hen energie en motivatie te geven. Het helpt ons ook bij het vinden van voedsel, een proces dat motivatie vereist. Laboratoriummuizen met een tekort aan dopamine sterven van de honger door een gebrek aan motivatie.

Burnout

De oorzaken van burnout zijn complex, maar één factor die een gemeenschappelijke boosdoener kan zijn is een daling van de dopamine-spiegel. Ontsteking in het hele lichaam is in verband gebracht met hypocortisolisme, en van dit proces wordt ook gedacht dat het een oorzaak is van ernstige gezondheidsproblemen. Het kan bijvoorbeeld bijdragen tot de opbouw van plaque in de kransslagaders. Een nieuwe studie suggereert dat burnout kan leiden tot coronaire hartziekten, die tot hartaanvallen kunnen leiden. In feite is bekend dat burnout een belangrijke risicofactor is voor coronaire hartziekten. De studie werd uitgevoerd aan de Universiteit van Tel Aviv door routinematige gezondheidsonderzoeken bij 8.838 werknemers gedurende 3,4 jaar te onderzoeken. De onderzoekers ontdekten dat de werknemers die op de bovenste 20 procent van de schaal scoorden een 79% grotere kans hadden op het krijgen van coronaire hartziekten.

Als iemand aan dopamine-uitputting lijdt, kan dat invloed hebben op zijn concentratie, motivatie, impulscontrole, concurrentievermogen en agressie. Mensen die aan deze aandoening lijden kunnen zich terugtrekken uit sociale situaties, en kunnen worstelen met een laag gevoel van eigenwaarde. Lage niveaus van dopamine zijn een belangrijke oorzaak van burnout. Er is echter geen definitieve manier om dit te voorkomen, en het kan zelfs bijdragen tot symptomen van burnout en andere geestelijke gezondheidsproblemen.

Stress

Onderzoekers hebben ontdekt dat chronische stress de aanmaak van dopamine in de hersenen vermindert. Ze ontdekten dat chronische stress de niveaus van dopamine beïnvloedt door de activiteit van DA neuronale netwerken in de middenhersenen te verhogen. Deze verandering in activiteit kan beloningsgerelateerde neurale connectiviteit en het leren van cue-beloningsassociaties versterken. Chronische stress wordt gekenmerkt door een verscheidenheid aan fysiologische reacties. Dit omvat veranderingen in de bloeddruk en andere fysiologische markers van stress.

Overwerk en burnout kunnen uitputting van dopamine veroorzaken. Hoewel stress heilzaam is, leidt het tot een onevenwicht in hersenchemicaliën. Chronische stress put het dopamine gehalte in de hersenen uit, en de transporters ervan nemen af. Dopamine is de voorloper van adrenaline, dat het eerste hormoon is dat vrijkomt bij een “vecht of vlucht” situatie. Chronische stress brengt ook de afbraak van dopamine op gang, als de reactieve lagere hersenen het overnemen en de kalmere hogere neurale verwerking overschaduwen.

Slechte voeding

Dopamine wordt in de hersenen aangemaakt telkens als aan iemands behoeften wordt voldaan. Dopamine was nodig voor onze voorouders om te overleven, want het gaf een energiestoot wanneer zich een gunstige gelegenheid voordeed. Deze chemische stof helpt ons bij het vinden van voedsel, wat de reden is dat laboratoriummuizen die niet genoeg dopamine krijgen verhongeren. Gelukkig zijn er manieren om het dopamine peil te verhogen. Eén zo’n manier is yoga. Deze eeuwenoude praktijk helpt je de dopaminespiegel van je lichaam te verhogen.

Een tekort aan dopamine wordt veroorzaakt door slechte voeding, stress, en drugsgebruik. Mensen met een lage dopamine-spiegel ervaren vaak vermoeidheid, weinig energie, en een gebrek aan libido. Deze symptomen kunnen ook leiden tot depressie, angst en een gebrek aan vervulling in het leven. Bovendien kunnen lage dopamine-spiegels leiden tot stemmingswisselingen en depressie, wat de kwaliteit van iemands leven kan beïnvloeden.

Eiwitrijke diëten

Een recente studie heeft een laag-eiwit dieet in verband gebracht met leerproblemen, ontremming, en hyperactief gedrag. Een laag-eiwit dieet kan in verband gebracht worden met tekorten aan neurotransmitters in de hersenen. Men denkt dat eiwitarme diëten resulteren in uitgeputte bloedaminozuren, wat leidt tot een tekort aan dopamine. Interessant is dat zeven essentiële aminozuren (EAA’s) die in eiwitrijke voeding voorkomen, belangrijke bronnen van neurotransmitters zijn. Toevoeging van deze aminozuren keerde deze veranderingen in de gedrags- en neurotransmitterconcentraties om. Verder onderzoek is nodig om het verband tussen hersenfunctie en voeding te bevestigen.

Eiwit is nodig voor de aanmaak van dopamine in de hersenen. Het helpt de stemming te regelen, een neurotransmitter die verband houdt met geluk. Hoewel tryptofaan overvloedig aanwezig is in plantaardige voeding, heeft het moeite om zich in de hersenen om te zetten in serotonine, door concurrentie met andere aminozuren. In eiwitrijke maaltijden komen meer aminozuren in de bloedbaan terecht, waardoor het moeilijker wordt voor tryptofaan om in de hersenen te komen.

Bipolaire stoornis

De neurobiologische basis van bipolaire stoornis is onduidelijk, maar de hypothese dat dopamine een centrale rol speelt, bestaat al 40 jaar. Toenemend gebruik van antidopaminergica, gecombineerd met nieuwe in vivo neuro-beeldvormingsmethoden, heeft een recent heronderzoek van deze hypothese aangewakkerd. Convergerende bevindingen uit beeldvormende en farmacologische studies ondersteunen de hypothese van hyperdopaminergia, een overactief dopaminerge systeem.

Onderzoekers van de Stanford Universiteit keken naar het genetische verband met bipolaire stoornis. Ze ontdekten dat kinderen van bipolaire ouders een verhoogd risico hadden om zelf een bipolaire stoornis te ontwikkelen. Bovendien hadden kinderen van bipolaire ouders meer kans om ADHD te ontwikkelen. Sommige van hun nakomelingen hadden ook meer kans op een bipolaire stoornis dan die met ouders zonder de aandoening. Een gebrek aan slaap kan de symptomen van bipolaire stoornis verergeren. Bipolaire personen hebben ook een genetische aanleg voor problemen met slaap-waak cycli.